Hırsız (χayır - sız kimse)

Hırsız Hakkı çiğneyip, kendisine ait olmayan, emeğinden başkasını isteyen, çaba göstermeden varlık edinmeyi dileyendir. Hırsız, hayırdan yoksun, bulunduğu yerde bahtları karartan kimsedir. Bu tarifi yol edinerek denilebilir ki hırsızlar türlü türlüdür. Hoca dersini ihmal ederse hırsız olur. Aşçı bozuk-çürük malı kullanırsa, işçi işten kaçarsa, bekçi korkarsa hırsız olur. Herkesin birbiri üzerinde hakkı ve sorumlulukları vardır. Başkasının bizim üzerimizdeki hakkına riayet etmezsek hayrı kaybeder, hırsız oluruz.

Hırsız karanlıkta çalışabilmek için geceyi, fark edilmemek için siyah giyinmeyi tercih eder. Evlere, ceplere dadananlar küçük hırsızlardır. Örgütlü ve büyük hırsızlar ise niyetlerini görünmez kılmak için egemen kültürün sembollerinin altına gizlenir. Çünkü hırsız işini görürken hır çıkarmak istemez. Çoğunluk nasılsa hırsız da öyle davranır. Bu nedenledir ki dünün hırsızlarının elinde kadeh, dillerinde çağdaşlık sözü vardı: Bugünün hırsızlarının ellerinde tesbih, ağızlarında Allah kelamı var.

Her şey, her insan kendisine benzeyene gider. Hiçbir kuş kendi cinsinden olmayan sürüde uçar mı? Aslan öküzlerlerle yayılır, tavşan tilkiyle iş tutar mı? O halde eğri doğrunun yanında kalınca rahatsız olur. Hırsız ile iş tutan hırsız olur. Yolda kalan yoldaş olur, yoldan çıkan yolsuz kalır.

08.03.2025 / Altındağ-Ankara